Wszystkie drogi prowadzą do RZYMU

 

„Rzym jest miastem, w którym każdy człowiek znajduje swój drugi dom, drugą ojczyznę, ojczyznę ducha.” Te słowa przypisuje się poetom angielskim, którzy w okresie romantyzmu dość często odwiedzali Wieczne Miasto, szukając w nim natchnienia i śladów tajemniczej przeszłości.

Od 10 do 13 czerwca uczniowie Zespołu Szkół Ogólnokształcących przebywali w Rzymie. Przez cztery dni grupa poznawała historię Wiecznego Miasta. Intensywne zwiedzanie było poprzeplatane odpoczynkiem, włoską pizzą, makaronem, lodami oraz plażowaniem nad Morzem Tyrreńskim. Wszyscy zażyli kąpieli słonecznych i zaaplikowana im została dawka wiedzy, która ich wzbogaciła. Do domu wrócili bogatsi o nowe doświadczenia. Cytując uczestników: Rzym zrobił na nas olbrzymie wrażenie…weszliśmy do Muzeów Watykańskich, gdzie przechodząc przez kolejne pomieszczenia dotarliśmy w końcu do wspaniałej Kaplicy Sykstyńskiej. Robi ogromne wrażenie! Po wizycie w miejscu, gdzie odbywa się konklawe ruszyliśmy na zwiedzanie Bazyliki Świętego Piotra. Schodziliśmy po słynnych Hiszpańskich schodach do Barcaccia Fountain. I długo oczekiwana Fontanna di Trevi, do której wszyscy wrzuciliśmy pieniążka … aby wrócić do Romy… Wspaniały Pan Maciek z „Viaggi”,  który wszystko wiedział np. gdzie jest kawiarnia z prawdziwymi włoskimi lodami  w 150 smakach, dokładnie wiemy już co to znaczy ruch jak w Rzymie…  Mimo że nie każdemu chciało się wracać do Polski, wszyscy z wielką radością powitaliśmy naszych bliskich. Wyjazd do Rzymu będziemy wspominać jeszcze przez długi czas. Dziękujemy. Grazie!!!

Uczestnicy

Wycieczka do Gdańska dla laureatów IV Edycji Turnieju Chłopskiej Szkoły Biznesu

 

W dniach 18-19 czerwca 2018 roku uczniowie II Liceum Ogólnokształcącego Jakub Zubek i Filip Olejnik klasa IIb, Maja Kowalska i Julia Piwowarczyk klasa Ib, Michał Buriak i Konrad Laskowski klasa IIa, Hanna Gargulińska i Aurelia Czaja Ib wraz z opiekunem Jolantą Grygowską wzięli udział w dwudniowej wycieczce, która była ukoronowaniem ich brawurowej gry w Turnieju Chłopskiej Szkoły Biznesu.

Program wycieczki był bardzo bogaty, pierwszego dnia:

Europejskie Centrum Solidarności to wystawa stała, dedykowana historii Solidarności i ruchów opozycyjnych, które doprowadziły do przemian demokratycznych w całej Europie Środkowo-Wschodniej. Wystawa zajmuje powierzchnię blisko trzech tysięcy metrów kw. pierwszego i drugiego piętra.Do prezentacji wykorzystane są tradycyjne metody ekspozycyjne, ale i najnowsze rozwiązania technologiczne. Zwiedzający obejrzą eksponaty historyczne, mają także dostęp do projekcji przestrzennych i elektronicznych, gdzie zgromadzone są fotografie, filmowe materiały archiwalne, dokumenty, mapy, biogramy, kalendaria, wycinki prasowe…

Zwiedzanie rozpoczęliśmy na pierwszym piętrze w sali poświęconej strajkom w Sierpniu 1980 roku. Znajduje się tu m.in. suwnica, na której pracowała Anna Walentynowicz, a w kabinie maszyny można obejrzeć wspomnienia inicjatorów strajku. Autentyczne obiekty stoczniowe zyskały nowe zastosowanie, stół barowy zamienił się na przykład w interaktywne stanowiska, gdzie przeglądać można materiały historyczne. Ponad głowami zwiedzających na kaskach stoczniowców prezentowane są archiwalne materiały filmowe. Zagrożenie i wszechogarniająca propaganda komunistyczna oddają w tej sali realia życia w kraju demokracji ludowej i kulisy narodzin opozycji wobec totalitarnej władzy. Wykorzystane są m.in. dokumenty operacyjne służb bezpieczeństwa oraz wspomnienia z Grudnia ’70. Salę zamyka inscenizacja pustego sklepu i fotografie tłumu ludzi stojących w kolejce, co było nieodłącznym elementem codzienności PRL.W tej sali poczuliśmy powiew wolności, który przyniósł czas między Sierpniem ’80 a wprowadzeniem stanu wojennego, szesnaście miesięcy legalnej działalności pierwszego niezależnego związku zawodowego w zniewolonej części Europy. Drogę zwiedzania wyznaczał nam biało-czerwony szlak, który w tafli sufitu odbija się w kształcie logo związku. Wnętrze wypełnione ludźmi przemienia się w ten sposób w żywe hasło Solidarność. Choć sala znajduje się na I piętrze, to jest ostatnim etapem zwiedzania wystawy stałej.
To miejsce wyciszenia, refleksji i zadumy. Z okien rozpościera się widok na pomnik Poległych Stoczniowców 1970. Podsycające myśl o wolności przesłanie pielgrzymek Jana Pawła II, aktywne ruchy młodzieżowe, odważne dopominanie się przez obywateli legalizacji Solidarności oraz pogłębiający się kryzys gospodarczy, doprowadziły władzę do dialogu z opozycją przy Okrągłym Stole. Następujące po nich wybory czerwcowe wprowadziły Polskę na drogę przemian. Zmiany zainicjowane w Polsce pociągnęły za sobą przeobrażenia w całym bloku wschodnim. Po upadku systemu komunistycznego, kraje Europy Środkowo-Wschodniej weszły na drogę demokracji.
W konsekwencji rozpadu Związku Radzieckiego powstały nowe, niepodległe państwa. 


W demokratycznym geście zwiedzający dołączają swój karnet w kolorze białym i czerwonym do tysięcy innych, tworząc wiecznie żywy znak solidarności.

Drugiego dnia było jeszcze więcej wrażeń…

Muzeum Emigracji w Gdyni  - jedyne takie miejsce w Polsce!!!

…poświęcone historii polskiej emigracji. Z inicjatywy władz miasta w historycznym gmachu Dworca Morskiego, skąd przez dziesięciolecia wypływały polskie transatlantyki, powstała instytucja, która o dziejach wyjazdów i losach Polaków na świecie opowiada w ścisłym związku ze współczesnością. Historia emigracji pisze się bowiem każdego dnia. Jej najróżniejsze wymiary przedstawia wystawa stała.

Dlaczego właśnie tu otworzono pierwsze w Polsce Muzeum Emigracji w Gdyni? To właśnie w Dworcu Morskim znajdowało się centralne miejsce przedwojennego ruchu pasażerskiego. Tutaj cumowały legendarne polskie transatlantyki z MS „Batory" na czele. Kiedy w 1933 roku Dworzec był oddawany do użytku, był to jeden z najnowocześniejszych tego typu obiektów w Europie. Był głęboko wtopiony w rodzące się miasto – stanowił główną część rozległej infrastruktury emigracyjnej, którą tworzył także Magazyn Tranzytowy, czyli Hala Odpraw Pasażerskich, ale także Obóz Emigracyjny w dzielnicy Grabówek oraz szpital kwarantannowy w Babich Dołach. Do wybuchu wojny tą właśnie drogą setki tysięcy ludzi wypłynęło z Polski. W późniejszych latach oceaniczny ruch pasażerski wskrzeszono już w znacznie skromniejszej formie, a w 1988 roku ostatni polski transatlantyk został wycofany ze służby. Muzeum Emigracji w Gdyni to jedna z niewielu placówek, w których o historii opowiada się w miejscu faktycznie związanym z tematem – budynku przez dziesięciolecia obsługującym ruch emigracyjny.

Zwiedzaliśmy wystawę stałą, która przybliża dzieje emigracji z ziem polskich od wieku XIX do czasów współczesnych. Opowiada o Polakach, którzy wyjeżdżali w różnych czasach, z różnorodnych powodów, do rozmaitych miejsc na świecie. Jej narracja prowadziła nas od Wielkiej Emigracji, przez rewolucję przemysłową, masowe wyjazdy do Ameryki, życie w brazylijskiej dżungli, społeczność Chicago, dramatyczne ludzkie losy w czasie i po II wojnie światowej, trudne lata PRL-u, aż po najnowszą historię – po wstąpieniu przez Polskę do Unii Europejskiej. Ekspozycja pozwala poczuć i zrozumieć z czym wiązał się wyjazd, pokazuje jak wyglądała morska podróż pasażerów III klasy od zaokrętowania, przez oceaniczny rejs – zarówno na, jak i pod pokładem, po procedurę imigracyjną na słynnej Wyspie Ellis w USA. Wśród wielu atrakcji znaleźliśmy w Muzeum kilkumetrową, multimedialną instalację globu, poświęconą polskiej obecności na świecie np. projekt Batory w budowie – w ramach którego powstaje największa na świecie makieta statku pasażerskiego.

Gdański Teatr Szekspirowski

… jest instytucją kultury założoną wspólnie przez Województwo Pomorskie, Gminę Miasta Gdańska i Fundację Theatrum Gedanense. Prowadzi szeroko zakrojoną działalność artystyczną i edukacyjną.

Celem działalności Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego jest prezentacja i upowszechnianie kultury teatralnej, a także kreacja działań artystycznych. Co roku, wspólnie z Fundacją, GTS jest organizatorem Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku, w ramach którego prezentowane są dzieła Williama Szekspira w wykonaniu zarówno polskich jak i światowych wykonawców. Historia Festiwalu Szekspirowskiego sięga roku 1993, kiedy to Fundacja Theatrum Gedanense po raz pierwszy zorganizowała Gdańskie Dni Szekspirowskie.

Po czterech latach i czterech edycjach, w 1997 roku z okazji obchodów Tysiąclecia Miasta Gdańska, Dni zostały przekształcone w Festiwal Szekspirowski. Do 2015 roku włącznie odbyło się 19. edycji Festiwalu, podczas których na wszystkich scenach Trójmiasta zaprezentowanych zostało ponad 200 spektakli z teatrów z Polski, Europy i innych zakątków świata. Od 12. edycji Festiwal organizowany jest wspólnie przez Gdański Teatr Szekspirowski i Fundację Theatrum Gedanense.

Istotnym elementem działalności Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego jest edukacja teatralna dzieci i młodzieży, promocja młodych artystów, wspieranie rozwoju twórczości i talentów teatralnych. Na bogaty program edukacyjny GTS składają się: lekcje szekspirowskie, cykle wykładów, spotkań, warsztatów teatralnych i artystycznych oraz zajęć praktycznych. Oferta skierowana jest szczególnie do wszystkich zainteresowanych z Trójmiasta i regionu województwa pomorskiego, ale również do osób z całej Polski.

Dla Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego istotnym celem jest współpraca ze środowiskiem artystycznym, a także naukowym i społecznym ruchem artystycznym i kulturalnym. Program ten realizowany jest poprzez organizowanie koncertów, wystaw, konferencji, a także uczestniczenie
we współpracy i wymianie artystycznej krajowej i zagranicznej.

Gdański Teatr Szekspirowski jest także założycielem Teatru w Oknie – pierwszego tego typu teatru studyjnego na świecie. Mieści on ok. 40 osób, a usytuowany jest w samym centrum gdańskiej starówki, przy ul. Długiej 50/51, głównej spacerowej ulicy Gdańska, na którą wychodzą jego dwa duże okna. Stanowią one naturalną sceniczną rampę, element scenografii bądź przestrzeń gry, umożliwiając wystawianie spektakli zarówno wewnątrz teatru, jak i na zewnątrz, na dobudowanej scenie bądź bezpośrednio na ulicy.

Ach…wrócić tam jeszcze…. Dwa dni to zdecydowanie za mało!!!

JG

Filmowo, przyjaźnie, medialnie….

 

Tak można powiedzieć o zajęciach edukacji filmowej, które przez cały rok szkolny prowadził dla klas medialno-prawnych naszego liceum pan Krzysztof Spór, charyzmatyczny dziennikarz filmowy, znawca kinematografii, dyrektor artystyczny Lata z Muzami. Uczniowie obejrzeli następujące filmy: Obywatel Kane, Lśnienie, Deszczowa piosenka, Lot nad kukułczym gniazdem, Imię Róży, Żywot Briana, Odyseja kosmiczna, Piknik pod Wiszącą Skałą, Wielki błękit. Projekcje połączone były z wprowadzeniem do filmu zapoznającym z kulisami produkcji, smaczkami i ciekawostkami, nieznanymi historiami związanymi z realizacją i pracą na planie. Było różnie: poważnie, tajemniczo, hipnotycznie, psychologicznie, montypythonowsko, metafizycznie, strasznie, dramatycznie i muzycznie. Cykl spotkań zakończyliśmy, można powiedzieć, medialnie. Był wielki tort i pytania w…. słoiku. Podziękowaliśmy za wspaniałą przygodę z dziesiątą muzą i czekamy na przyszły rok.

I.K.

Wrocławskie wędrowanie

Wycieczka do Wrocławia odbyła się w dniach 14 – 16 czerwca i była dla grupy licealistów fantastycznym przeżyciem. Czerwcowe upalne dni (i noce !), urokliwy Wrocław, rewelacyjny hotel i entuzjastyczne nastroje stworzyły niepowtarzalną atmosferę. Szukaliśmy słynnych krasnali, przyglądaliśmy się panoramie miasta z Katedry Wrocławskiej, ocenialiśmy wystawę dyplomową w Centrum Sztuki, wędrowaliśmy po Ostrowie Tumskim, zwiedzaliśmy Muzeum Pana Tadeusza, zgłębialiśmy tajemnicę wody w Centrum Wiedzy o Wodzie Hydropolis. Wytrwali podziwiali wieczorny pokaz Wrocławskiej Fontanny Multimedialnej. Prawdziwe katharsis przyniósł spektakl Makbet w Teatrze Muzycznym Capitol. Wszyscy napawali się atmosferą Rynku…. Do pełni radości dodać należy rewelacyjny hotel Invite ze wspaniałymi śniadaniami w Menu Motto. Wrocław kusi, czaruje, zaprasza…. Fajnie byłoby tam wrócić, chociażby po to, by osobiście podziękować absolwentowi naszego liceum Mirkowi Kowalczykowi za to, że dzięki niemu przeżyliśmy fantastyczny czas.

 I.K